Omhoog

OBW-schriften

A long hot summer

In de zomer van 2002 was er sprake van redelijk veel overlastmeldingen in het Maastrichtse. In het al enkele jaren functionerende “overlast jeugd overleg” werkten politie, gemeente, jeugd- en jongerenwerk en opbouwwerk samen om te kijken hoe de overlast aangepakt kon worden. Er werden veel zaken in kaart gebracht, er werden protocollen ontwikkeld etc. Tóch bleef het een beetje een onbevredigend gevoel geven.

Al hebben ze elkaar maar een keer in de ogen gekeken
Ahmed werkt als opbouwwerker bij de Stichting Eigenwijks in de Westelijke Tuinsteden in Amsterdam. Hij is geboren in Marokko, opgegroeid in Nederland en behoort tot de jongere generatie opbouwwerkers. Zijn werkgebied is o.a. Overtoomse Veld in het stadsdeel Slotervaart. Het is een woongebied met een hoge graad van multiculturaliteit, veel van de bewoners zijn van Marokkaanse en Turkse afkomst. Het is deze instelling en dit werkgebied waar Mohammed B., de moordenaar van Theo van Gogh, heeft gewoond en gewerkt. Ahmed is geruime tijd met Mohammed B. omgegaan in de periode dat deze actief was in het wijkcentrum
Brainart
Vier jaar geleden werd de toenmalige stichting Opmaat, die naderhand overging in Alcides Emmen, door de gemeente Emmen benaderd voor het ontwikkelen van projecten in het kader van het landelijk actieprogramma Kunst & Cultuurbereik. De bedoeling was groepen te interesseren voor het kunst- en cultuuraanbod die daar normaal gesproken niet mee in aanraking kwamen. De vraag was in hoeverre groepen die door de werkers van Opmaat werden bereikt hiervoor te interesseren zouden zijn. Yolanda kreeg de opdracht om dit thema binnen de organisatie te verkennen en eventueel projectmatig verder te ontwikkelen als zich daartoe kansen zouden aandienen.
Buurtbeheer van stad naar dorp
Neerslag van een gesprek met Lieneke Boven (sociaal coördinator buurtbeheer) en Popko Hooiveld (manager) van Stichting Welzijnswerk in Hoogeveen. Uit een ander interview van Sylvia van Zanten, met Annyttsje Pruim zijn de tekstfragmenten in de kadertjes opgenomen. Annyttsje Pruim was als opbouwwerkster werkzaam in de dorpen en dientengevolge nauw betrokken bij de implementatie van het buurtbeheer in de dorpen. In de wijken van Hoogeveen (Drenthe) heeft men buurtgericht werken ontwikkeld. Dit wil men ook gaan toepassen in de kleine kernen die onder de gemeente Hoogeveen vallen. Sinds midden jaren zeventig tot 2000 is er één opbouwwerker werkzaam geweest. De opbouwwerkster die in de stadswijken het buurtbeheer heeft begeleid is in 2000 in de kleine kernen komen werken. 

Buurtbemiddeling in Maastricht

Vanaf 1 januari 2005 is er in Maastricht een project Buurtbemiddeling. Jan Segerink, opbouwwerker van Trajekt, is de projectleider. Het initiatief van het project Buurtbemiddeling ligt bij Trajekt, Gemeente Maastricht, Politie Limburg-Zuid en twee Woningcorporaties (Woonpunt en Servatius). Naast initiatiefnemer zijn en blijven zij ook aktief in het project, doordat ieder van de initiatiefnemers een afgevaardigde in de projectgroep heeft. Looptijd van het project is drie jaar en eindigt derhalve december 2007. Directe aanleiding tot het elders in het land al succesvol opererende project Buurtbemiddeling, waren de registraties van een aantal organisaties met betrekking tot de omvang van het aantal burenruzies in Maastricht.

Buurtnetwerken in het Heuvelland

Vanaf 1 januari 2005 is er in Maastricht een project Buurtbemiddeling. Jan Segerink, opbouwwerker van Trajekt, is de projectleider. Het initiatief van het project Buurtbemiddeling ligt bij Trajekt, Gemeente Maastricht, Politie Limburg-Zuid en twee Woningcorporaties (Woonpunt en Servatius). Naast initiatiefnemer zijn en blijven zij ook aktief in het project, doordat ieder van de initiatiefnemers een afgevaardigde in de projectgroep heeft. Looptijd van het project is drie jaar en eindigt derhalve december 2007. Directe aanleiding tot het elders in het land al succesvol opererende project Buurtbemiddeling, waren de registraties van een aantal organisaties met betrekking tot de omvang van het aantal burenruzies in Maastricht.

Casus LWO Leiden

Wooncorporaties hebben er een belangrijke taak bij gekregen op het terrein van leefbaarheid en welzijn. Dat zal met de komst van de Wmo nog verder worden versterkt. Het gevolg daarvan is dat de corporaties een verhoogde activiteit ontwikkelen op het terrein van welzijn en opbouwwerk. Ik ervaar dan ook dat ze om die reden vaak op mijn stoel gaan zitten en het opbouwwerk nogal eens voor de voeten lopen.

Casus Mediation
Deze casus speelde zich af in een volksbuurt in een middelgrote Nederlandse stad. Rond een pleintje in deze buurt wonen een aantal families die daar al jaren wonen. Sommige al van jongs af aan. In deze buurt is al enige jaren een opbouwwerker werkzaam. Een vrouw van middelbare leeftijd met een lange staat van dienst. Deze opbouwwerker  werkt nauw samen met de woonconsulent van de woningbouwcorporatie en de wijkagent. Zij hebben samen geoefend met medierende technieken, omdat zich in hun  wijk vaak conflicten tussen bewoners voordoen die een slepend karakter hebben: dan bemoeit de één er zich mee en dan de andere zonder dat het echt opschiet. Eén van die taaie kwesties is die rond mevrouw A.
Casus Vlietzone Leeuwarden
De Vlietzone is het gebied rond het vroegere stroompje het Vliet. In de jaren zestig is het gedempt en omgetoverd tot een geasfalteerde toegangsroute naar de Binnenstad.  Eind 1800 waren alle Nederlandse binnensteden zo’n beetje volgebouwd en kwamen er kleine bedrijven buiten de stadsmuren maar wel aan het water. Gelukkig staan er nog pakhuizen, herenhuizen en een enkele molenromp die aan die tijd herinneren. In begin 1900 zijn langs de buitengrachten en een nieuw gegraven kanaal prachtige herenhuizen met daarin vaak praktijkruimten gebouwd. Meer verstopt achter in de buurt staan complexen woningen uit de eerste seriematig gebouwde sociale woningbouw. Nog steeds juweeltjes om te zien, maar wel dicht op elkaar en klein.
Casus nieuwbouw Moskee in Klarendal

De Arnhemse wijk Klarendal is een volkswijk, vlakbij het centrum gelegen. De wijk telt ongeveer 7600 inwoners. Tot 1982 stond de wijk bekend als een echte arbeiderswijk waar voor studenten aan de sociale academie interessante informatie te vinden was in het kader van de studierichting opbouwwerk. Na 1982 is de wijk veranderd van samenstelling door grootschalige stadsvernieuwing. In de nieuwbouw kwam de oorspronkelijke bevolking niet meer terug. Hun plaats werd ingenomen door migranten van voornamelijk Turkse afkomst, huurders uit andere wijken en de laatste jaren door mensen uit andere wijken of steden buiten Arnhem die in Klarendal een woning kopen. De verdeling van de bevolking is nu populair gezegd, een derde traditionele Klarendalse bewoners, een derde migranten en een derde “nieuwe bewoners” van buiten Klarendal. De wijk is altijd sterk georganiseerd geweest. Bij zowel de politiek als de instanties weten de bewoners de wijk altijd op de agenda te krijgen.

 
 
Powered by Phoca Download